در رثاء یکی از بزرگان نهضت ملی ایران

 

آخر چو فسانه میشوی ای بخرد

افسانه نیک شو نه افسانه بد

 

هفته ی پیش نهضت ملی ایران، یکی از چهره های درخشان خود و جبهه ملی ایران،  یکی از برجسته ترین و دیر پای ترین شخصیت های خود را از دست داد.

محمد حسن میر محمد صادقی یکی از آخرین یادگار ها از قافله ای بود که پا بپای دیگر رهبران نسل اول جبهه ملی ایران همگام با قافله سالار این کاروان محتشم در تاریخ نهضت ملی ایران، دکنر محمد مصدق، بدون کوچک ترین انحراف راه خود را تا آخر عمر پیمود و جاودان شد.

او عمری را در صف مقدم مبارزات ملت ایران با سربلندی و افتخار گذرانید. از دوران جوانی به مصدق عشق می ورزید. به خلیل ملکی ارادت داشت و در پایان سال های بیست همراه با او بعضویت حزب زحمتکشان ملت ایران در آمد و در هیئت رهبری آن حزب انتخاب شد و عضو هیئت تحریریه و از انتشاردهندگان روزنامه ی شاهد بود.

با انحراف دکتر بقائی از راه مصدق از آن حزب و روزنامه شاهد کناره گیری کرد و با خلیل ملکی و دیگر همگامان او جریان نیروی سوم را سر و سامان داد.

پس از کودتای ننگین ۲٨ مرداد به نهضت مقاومت ملی پیوست

در اولین کنگره جبهه ملی ایران بعضویت شورای مرکزی جبهه ملی انتخاب شد.

در مبارزات آن زمان بر ضد دیکتاتوری آریامهری بارها به زندان افتاد، اما هیچگاه تسلیم نشد و دست از مبارزه برنداشت.

او همچنین از ارادتمندان  دکتر حسین فاطمی بود و چون در زمان تجرد دکتر فاطمی مدتها با او هم منزل بود، او را بسیار خوب می شناخت.

در پی جریاناتی که منجر به حوادث بهمن ۵٧ گردید، با شروع مجدد فعالیت جبهه ملی ایران، عضویت در کمیسیون تعلیمات را که متشکل از اعضای نسل دوم جبهه ملی بود و دستیاری شورا و رهبری جبهه را پذیرفت و در مقام پیشکسوت به اتفاق آراء به ریاست آن کمیسیون انتخاب شد.

میر محمد صادقی از احترام تمامی اعضاء جبهه ملی ایران برخوردار بود.

او شخصیتی متواضع، کم ادعا، با فرهنگ، پایبند به اصول و با حقیقت بود. حریم شخصی او را همه پاس می داشتند.

مردی منظم، متین و آراسته به ادب کلام و نزاکت سیاسی بود و جاه طلبی و خود بینی در زندگی او جائی نداشت

میر محمد صادقی تجسم حقیقی اخلاق سیاسی یک مصدقی تمام عیار بود که نظیرش کمتر دیده می شد.

 

روانش شاد و یادش جاوید باد

 

مهندس حسین اسدی

مهندس علی بکائی

دکتر حسین جوادی

دکتر پرویز داورپناه

دکتر علی راسخ افشار

علی شاکری زند