‍‍‍دوشنبه ۱۰ تير ۱۳۸۷ - ۳۰ ژوئن ۲۰۰۸

جیمی کارتر و تهمت "یهودستیزی"

فلسطین ، صلح ، نه آپارتاید

امیر حسین لادن

جیمی کارتر ، رئیس جمهور سابق آمریکا طی 25 سال گذشته با استفاده از موقعیت سیاسی خود ، با تمام قدرت و ایثٍارگرانه برای عدالت ، صلح ، حقوق بشر و مردمسالاری فعالیت کرده و در این چارچوب مورد قبول طرفداران عدالت ، صلح ، حقوق بشر و مردمسالاری در سطح جهان می باشد.

جیمی کارتر نویسنده ای پر کار است که از پایان ریاست جمهوریش تا به امروز 23 کتاب در مورد مسائل مختلف نوشته است. ارزش های انسانی ، از دست ندادن امید برای صلح ، دولت لایق ملت ،

در خدمت و کمک به دیگران ، مذاکره ، یک آلترناتیو در مقابل تخاصم و آخرین کتابش فلسطین صلح نه آپارتاید می باشد که در بارۀ مشکل ترین و طولانی ترین مسائل خاورمیانه یعنی مشکل اسرائیل و فلسطین است.

کارتر سال های مدیدی برای صلح خاورمیانه فعالیت کرده و صلح اسرائیل و مصر (قرارداد کَمپ دیوید) که هنوز پابرجاست شخصاً بوسیلۀ جیمی کارتر پیاده شد.

تیتر کتاب فلسطین صلح نه آپارتاید ، بیش از محتوای آن جنجال برانگیز بوده و با استفاده از کلمۀ آپارتاید ، کارتر مورد خشم و اعتراض تندروهای کلیمی قرار گرفته ، که به او بر چسب "یهود ستیزی" زده اند!

هر نوع اعتراضی و یا کوچکترین اشاره ای به رفتار ضد انسانی و وحشیانۀ دولت های دست راستی اسرائیل با فلسطینی ها باعث برچسب زدن "یهود ستیزی" و حملات شخصی بوسیلۀ تندروهای کلیمی و سازمان های وابسته شان خواهد شد. این حرکت متداول طی سه چهار دهۀ گذشته باعث شده که هر نوع بحثی بجز تعریف و تمجید از اسرائیل در آمریکا از طریق خودسانسوری حذف شده است. (1)

آپارتاید (تحت محاصره)، سیستم حکومت نژادپرست و جدائی طلب در آفریقای جنوبی (1948-1990) بود که با توسل به زور سیاه پوستان و یا "غیر سفیدها" را از حقوق اولیه انسانی و شهروندیشان محروم کرده بود. آپارتاید برای "غیر سفیدها" محدویت جغرافیائی ، اقتصادی و اجتماعی بوجود آورده بود و هر نوع سرپیچی از آن ضوابط را با ضرب و شتم و حبس جواب میداد.

نلسون ماندلا و کنگره ملی آفریقا پس از چهل سال مبارزه موفق شدند آپارتاید را دگرگون کرده و یک سیستم مردمسالار جایگزین آن سازند.

نلسون ماندلا رهبر کنگره ملی آفریقا که 27 سال در زندان آپارتید بسر برده بود در سال 1990 از زندان آزاد گردید.پس از سرنگونیِ آپارتاید در آفریقای جنوبی ، ماندلا برای بخاطر یک عمر مبارزه با آن سیستم ضد انسانی در سال 1993 جایزۀ صلح نوبل را در یافت کرد و در سال 1994 به مقام ریاست جمهوری آفریقای جنوبی نائل شد. (2)

آپارتاید در فلسطین طی نیم قرن گذشته بارها پیشنهاد و سال ها در سطوح مختلف پیاده شده است.

بنی موریس ، مورخ مشهور اسرائیلی دو راه حل برای مشکل اسرائیل و فلسطین پیشنهاد داده بود:

راه اول – "انتقال دسته جمعی" و دهکده ای را نام برده بود که شصت هزار سرنشین داشت ، بهترین راه اینستکه کُلِ این جمعیت بدون کم و کسر به سوریه انتقال داده شود و بعد بوبت یک دهکده و یا یک شهرک دیگر خواهد شد تا منطقه بصورت مطلق از غیر یهودی تخلیه شود.

راه دوم – "آپارتاید" می باشد که اقلیت یهودی به اکثریت فلسطینی با زور ، غلبه و سلطه داشته باشد و آنان را اجیر کند. (3)

اسرائیل طی پنجاه سال گذشته هر دو پیشنهاد بنی موریس را به اجرا گذاشته و برخلاف مصوبۀ 242 و 338 شورای امنیت سازمان ملل ، با زور و غیرقانونی زمین های فلسطینی ها را مصادره ، اشغال و با ایجاد مسکن و استحکامات نظامی ، این مناطق را به تندروهای مذهبی یهودی واگذار کرده است. این عمل غیرقانونی و غاصبانه ، یکی از عوامل سیستم آپارتاید در فلسطین می باشد.

جیمی کارتر می نویسد: "سیستم آپارتاید در فلسطین: دو ملت در یک سرزمین اما جدا ، یک ملت (اسرائیل) ملت دیگر (فلسطین) را اسیر و اجیر کرده و برای آنان محدودیت جغرافیائی و محدویت شدید تحرک بوجود آورده و کلیۀ حقوق انسانی و شهروندی فلسطینی ها از آنان سلب کرده است.

اسرائیل تحت عنوان امنیت در مناطق اشغالی صدها سدّ معبر جهت بازرسی پیاده و سواره بنا کرده و حرکت از یک محل به محل دیگر برای شهروندان فلسطینی در حدّی محدود شده که یک مسیر ده الی پانزده دقیقه ای تبدیل شده به ساعتها وقت در صف ایستادن ؛ هزاران شاگرد مدرسه می بایستی دو الی سه ساعت زودتر از منزل خارج شوند که یک مسافت ده دقیقه ای را تا مدرسه طی نمایند ؛ آمبولانس های حامل مریض اورژانس و یا زن حامله ی در حال حمل ، آنقدر در صف منتظر می مانند که تا بامروز باعث صدها مرگ قابل پیشگیری و زایمان در آمبولانس ها پشت صف های "بازرسی" بوده است.

اسرائیل در سراسر سرزمین اشغالی فلسطین ، جاده هائی برای خوش نشینان اسرائیلی (غاصبین زمین های فلسطینی) ساخته که از وسط شهر و یا از میان یک محل زندگی و یا مزرعه فلسطینی عبور می کند. شهروندان فلسطینی نه تنها اجازۀ عبور از این جاده ها را ندارند بلکه اگر یک وسیلۀ نقلیه ی فلسطینی که بعلت عدم آشنائی به این بی قانونی و یا عدم اطلاع از آن ، وارد جاده شود ، وسیلۀ نقلیه اش توقیف و ضبط شده و خودش پس از ساعت ها و یا روزها توقیف رها می گردد! کارتر می گوید در آفریقای جنوبی "غیرسفیدها" حداقل ، حق عبور از جاده ها را داشتند.

شولامیت آلونی ، یک پژوهشگر و فعال سیاسی اسرائیلی که یک بار نیز وزیر فرهنگ آن کشور بود میگوید به یکی از ماموران متصدی آن جاده ها گفتم که من هیچ علامتی در جاده ها و ورودی به جاده ها که نوشته باشد "ورود فلسطینی ممنوع است" ندیدم ، پس چطور آنان باید بدانند که حق عبور ندارند؟ مأمور می گوید اولاً این مشکل فلسطینی ها می باشد و من مسئول اجرا هستم و دوماً اگر ما علامت "عبور فلسطینی ها ممنوع" بزنیم ، ژورنالیست ها و فیلمبرداران "یهودستیز" آنرا به دنیا نشان میدهند و می گویند که در فلسطین آپارتاید پیاده شده است. شولامیت آلونی می گوید: "بدون شک در فلسطین آپارتاید حکمفرماست." (4)

اسرائیل به بهانۀ جلوگیری از بمب های انتحاری گفته بود که دُورِ منطقۀ فلسطینی را نَرده کشی خواهد کرد ، ولی در عوض مشغول ساختن دیواری است که از میان شهرک ها ، باغ ها و مزارع فلسطینی عبور می کند که رسماً مابین 20 تا 40 درصد از زمین های فلسطین نشین را جدا کرده و در اختیار خوش نشینان غاصب یهودی قرار داده و زندگی و حرکت شهروندان فلسطینی را در حدّ فلج سقوط داده است. مناطق اشغالی تبدیل شده اند به یک سری منطقه های محاصره شده بوسیلۀ دشمن پرُ زور خشن و بی رحمی که حتی به آمبولانس حامل مریض اجازۀ عبور نمی دهد ، تنها کارخانه ی برق منطقه را بمباران می کند و صدها هزار نفر را در تاریکی ، بدون آب و نیمه گرسنه برای ماه ها رها می کند.

اکثریت اسرائیلی ها با این رویۀ سیستم دوگانه ، یهودی ستمگر و فلسطینی ستم کش ، موافق نیستند.

جیمی کارتر معتقد است که عده ای در اسرائیل دنبال تصرف زمین های فلسطینی می باشند که یکی از بزرگترین موانع برقراری صلح است. مشکل دیگر ظبط کل آب های منطقه بوسیلۀ اسرائیل و از بین بردن سیستماتیک مزارع و نابود کردنِ باغ های فلسطینی از طریق ریشه کن کردن درخت های میوه و زیتون بوسیلۀ بولدوزر (تراکتور خاک برداری) می باشد. اسرائیل با ایجاد تعداد زیادی نهر و سد ، مسیر رود اردن را به طرف اسرائیل در حدی منحرف کرده که رودخانه عظیم اردن تبدیل به بیک نهر معمولی شده است.

جیمی کارتر می نویسد ، سه فرضیۀ ابتدائی و روشن برای حل مشکل وجود دارد:

"1 - حق وجود کشور اسرائیل در مرزهای مشخص و تأئید شده از طرف سازمان ملل در مصوبه های 242 و 338 و پذیرفتن این حق بوسیلۀ فلسطینی ها و کشورهای مجاور ؛

2 – توقف مطلق کشتار غیرنظامیان در اسرائیل ، فلسطین و لبنان بوسیلۀ بمب ، موشک و ترور ؛

3 – فلسطینی ها حق دارند که در صلح و رفاه در سرزمین خودشان که مرزهای آن طبق قراردادهای بین المللی مشخص شده زندگی کنند."

مصوبۀ 242 که در سال 1967 و مصوبۀ 338 که در سال 1973 متفق القول بوسیلۀ شورای امنیت سازمان ملل تأئید گردید می گوید که اسرائیل می بایستی سرزمین های اشغالی را که غیرقانونی اشغال کرده تخلیه کرده و بمرزهای قبل از سال 1967 باز گردد , اسرائیل حق دارد در کمال صلح و در مرزهای تأئید شده بوسیلۀ شورای امنیت سازمان ملل زندگی نماید ؛ مشکل آوارگان فلسطینی می بایستی حل شود و کشورهای جهان می بایستی در حل مشکل اسرائیل و فلسطین مشارکت کنند. (5)

رئیس جمهور سابق اضافه می کند: "امنیت اسرائیل می بایستی تأمین شود ، مرزهای اسرائیل که مشخص و تأئید گردیده و مرزها و حریم تمامی کشورهای خاورمیانه باید امن و مورد احترام باشد. متاسفانه اسرائیل سالهاست که با بی اعتنائی به مصوبه های شورای امنیت سازمان ملل و خواست کشورهای مختلفِ جامعه ی بین المللی به اشغال و ضبط زمین های فلسطینی ادامه داده و سیستم آپارتاید را هر چه شدیدتر پیاده کرده است." (6)

جیمی کارتر می گوید که شعارهای افراطی و نفرت انگیز محمود احمدی نژاد در مورد عدم وجود هولوکاست (قتل عام یهودیان بوسیلۀ رژیم نازی در آلمان) و اعلامیۀ او در بارۀ محو نقشۀ اسرائیل از خاورمیانه و انتقال اسرائیل به اروپا نه تنها به حل مشکل کمک نمی کند بلکه هر چه بیشتر به آتش خشونت و جنگ دامن می زند.

رابرت فیسک ، ژورنالیست انگلیسیِ متخصص خاورمیانه می نویسد که دولت های آمریکا طی بیست سال گذشته با کمک نئوکانها (تندروهای دست راستی) ، صیهونیست های مسیحی و یهودی و وسائل ارتباط جمعی اَخته و یا اجیر شده ، دست اسرائیل را برای تجاوز هر چه بیشتر به حقوق حقۀ فلسطینی ها باز گذاشتند و با پرداخت میلیاردها دلار کمک مالی ، اسرائیل را قادر ساختند تا هزارها خانه و آپارتمان در مناطق فلسطینی ساخته و در اختیار یهودی های تندروی مذهبی بگذارند.

رئیس جمهور سابق می گوید هدف نهائی من از نوشتن این کتاب ارائه و طرح حقایق در بارۀ مشکل اسرائیل و فلسطین برای جامعه ی آمریکا بوده که اکثریت آنان از آن حقایق بی اطلاع می باشند ، بخصوص آنکه طی هفت سال گذشته هیچ حرکت مثبتی از طرف دولت آمریکا برای برقراری صلح بین اسرائیل و همسایگانش وجود نداشته است.

مسئولیت اصلی برای حل مشکل با اسرائیل است که تا به امروز با بی اعتنائی به قوانین بین الملل از کنار آمدن با همسایگان خود سر باز زده است.

"اسرائیل هیچگاه در صلح نخواهد بود مگر آنکه از مناطق اشغالی خارج شده و بمرزهای قبل از سال 1967 باز گردد."

صلح فرزند عدالت است

. 1پال فینلی جرأت کردند حرف بزنند

. 2نلسون ماندلا راه طولانی برای کسب آزادی

. 3بنی موریس مظلومان نیکوکار

. 4شولامیت آلونی وای نیت

. 5جیمی کارتر فلسطین صلح نه آپارتاید

. 6جیمی کارتر همان